بررسی دستور cpio همراه با پیاده سازی عملی در لینوکس

بررسی دستور cpio همراه با پیاده سازی عملی در لینوکس

 

در این مقاله به بررسی دستور cpio همراه با پیاده سازی عملی در لینوکس, خواهیم پرداخت. اگر قصد دارید که اطلاعات کافی در زمینه دستور cpio کسب نمایید و با چگونگی کار آن آشنا شوید، پیشنهاد می کنیم که تا پایان مقاله آن را مطالعه کنید. از آنجایی که دستورات لینوکس ممکن است باعث به هم زدن تنظیمات سیستم عامل شما شود، پیشنهاد ما استفاده از آن بر روی یک سرور مجازی لینوکس می باشد.

 

کاربرد دستور cpio در لینوکس:

  • آرشیو نمودن فایل ها در لینوکس
  • می توان در گرفتن آپ از فایل ها و فولدرهای یک مسیر خاص، به کار برد.
  • ایجاد چندین فایل و فولدر در یک آرشیو در لینوکس از طریق دستور cpio

در لینکدین پیج ما را دنبال کنید.

 

گزینه های دستوری cpio:

 

گزینه o: نام فایل های کاراکتر null را لیست می نماید.

گزینه a: این گزینه اقدام به ریست نمودن زمان دسترسی می کند.

گزینه A: وظیفه افزودن را بر عهده دارد.

گزینه b: اقدام به ایجاد swap می نماید.

گزینه d: دایرکتوری را تشکیل می دهد.

اینستاگرام ما را داشته باشید.

بررسی دستور cpio همراه با پیاده سازی عملی در لینوکس:

دستور cpio آدرس چندین فایل و فولدر را از ورودی استاندارد دریافت نموده و بعد از ساخت آرشیو، آن را در خروجی استاندارد قرار می دهد.

مانند مثال زیر:

Find /etc/apache2 | cpio –o > test.cpioدستور more در لینوکس

 

نحوه پیاده سازی دستور cpio در لینوکس را همراه با یک مثال توضیح می دهیم:

دستور find اقدام به دریافت فایل های مسیر etc/apache2 را دریافت می کند. سپس از طریق دستور pipe آن را به دستور cpio انتقال می دهد.

پس از انجام عملیات بالا، آرشیو ایجاد شده و خروجی در فایل با نام test.cpio به وجود می آید که در حقیقت همان آرشیو می باشد.

در صورتی که فایل و فولدرهای مسیر etc/apache2 پاک شود، دستور cpio می تواند تمامی فایل های حذف شده را در مسیر اصلی استخراج نماید.

Rm –rf /etc/apache2/*

Cpio-id < test.cpio

به دلیل این که فولدرها در زمان استخراج دستور cpio، به صورت خودکار ایجاد نمی شوند؛ از طریق -d تمامی فولدرها در زمان استخراج تشکیل می شوند.

 

 

نکته ای که باید در هنگام کار با دستور cpio مد نظر قرار دهیم:

باید در نظر داشته باشید که هنگام کار با دستور cpio، نمی توانید مسیر استخراج فایل ها در یک مسیر خاص را تعیین کنید.

اگر مسیر ها در زمان ورودی دادن با / شروع شوند، هنگام اکسترکت نمودن در همان مسیر اولیه اکسترکت خواهند شد.

حال اگر مسیرها در زمان ورودی دادن فاقد / باشند، عملیات استخراج نمودن در همان مسیر جاری انجام خواهد شد.

به مثال زیر توجه کنید:

Cd /

Find etc/apache2 | cpio –o > apache2.cpio

مسیر ما در این مثال relative می باشد.

در مثال فوق فایل ها در مسیر etc/apache2 استخراج خواهند شد، یعنی در همان مسیر جاری.

نتیجه گیری

بنابراین دستور cpio در لینوکس همانند دستور tar، برای آرشیو نمودن فایل ها کاربرد دارد.

فقط کافی است که طبق مراحل ذکر شده در این مقاله عمل نمایید.

بسیاری از افراد تصور می کنند که پیاده سازی دستور cpio در لینوکس کار بسیار دشواری است ولی اگر مقاله را مطالعه نموده باشید، می توانید ببینید که کار با دستور cpio از دشواری برخوردار نمی باشد.

 

امیدواریم که با آموزش های این مقاله به راحتی دستور کار با cpio را فرا گرفته باشید و از آن به آسانی استفاده نمایید. هم چنین کاربردهای این دستور را در لینوکس مشاهده کنید.

 

 

ایندکسر