یک زمان وجود دارد وقتی که من بسیار شادی از پخت و پز. من نگاه به جلو به در آشپزخانه و حتی پس از یک روز طولانی آن را درمانی بود و چیزی از یک برطرف کننده استرس — و من نگاه به جلو به دقت برنامه ریزی خانواده من شام (همراه با خود من WFH صبحانه و ناهار) برای هفته پیش رو, ساخت یک لیست مواد غذایی و نه نگرانی در مورد تامین امنیت در آخرین دقیقه PrimeNow یا FreshDirect تحویل اسلات. و سپس coronavirus همه چیز را تغییر داد.

در ابتدا من رفت به دسته ای غذا دبستان حالت استفاده تا شدنی و ما فریزر با مقدار زیادی از وعده های غذایی. من inventoried شربت خانه و ساخته شده برنامه های غذایی که به دادگاه تجدید نظر به هر کس در اطراف جدول است. من تکیه بر انعطاف پذیر دستور العمل های که کار می کنند با آنچه که ما در دست داشتند به منظور به حداقل رساندن هر گونه سفر به فروشگاه. حتی زمانی که آن را احساس مثل من جعلی در, به دلیل وجود دارد هیچ گزینه ای دیگر است. من دو سرعت در یک مسابقه دو ماراتون و حتی غیر دونده می دانم که پایدار نیست.

در حال حاضر من اینجا هستم در جایی که احساس می کند بسیار خارجی و گیج کننده به من: من مریض و خسته از پخت و پز. حتی نصب و راه اندازی یک وعده غذایی احساس می کند خسته کننده در این نقطه است. من صحبت کردن در مورد یک شب یا دو جایی که من احساس می کنم کمی تنبل — در ابتدا من فکر کردم که همه آن بود که این احساس را منتقل می کند در چند روز — اما آن است که یک زن و شوهر از هفته و زمانی که وعده های غذا رول در اطراف من هنوز احساس uninspired و unenthusiastic. راستش من ترجیح میدم چیزی جز طبخ. آنچه پس از من برطرف کننده استرس است که در حال حاضر من زای.

چگونه Coronavirus تغییر راه من فکر می کنم در مورد غذا دبستان

این احساس در حال disorienting در آنچه در حال حاضر بسیار disorienting اما یک چیز وجود دارد که کمک به: مینی غذا دبستان. آن چیز مانند غذا دبستان من شناخته شده برای چند سال گذشته. اما زمانی که من اجازه رفتن از من آشنا (و تا حدودی سفت و سخت) از نظر غذا دبستان تغذیه خودم — حداقل برخی از زمان — آسان تر کردم و آن را واقعا به من کمک کرد به طور کلی خلق و خوی.

قبل از همه گیر غذا دبستان بود آخر هفته آیین من است می خواهم زیر برای سال. من حک شده یک یا دو ساعت برای یک وعده غذای جامد آمادگی برای جلسه است که من برای هفته پیش رو. من می خواهم یک دسته ای بزرگ از جو یا غلات برای صبحانه می تواند دسته ای WFH ناهار برای خودم و به طور کامل طبخ و یا حداقل آمادگی یک زن و شوهر از شام برای شوهر من و خودم. آن غذا دبستان ساخته شده به صرف شام در جدول بسیار آسان تر (به خصوص پس از تولد نوزاد!), اما آن را نیز ساخته شده من احساس می کنم سازمان یافته, آماده, کمتر مضطرب و به من کمک کرد غذا خوردن بهتر است. حتی اگر من تا به حال تنها 15 دقیقه (شما می شود شگفت زده در چه شما می توانید با درست است که کمی از زمان) به ریز ریز کردن برخی سبزیجات و یک گلدان تخم مرغ آب پز سخت من متعهد شد.

زمانی که ما همه دستور به ماندن در خانه در حالی که شوهر من و من در تلاش بودند تا به طور همزمان از خانه کار تمام وقت و مراقبت فعال 10 ماهه کودک من می دانستم که وعده دبستان کمک خواهد کرد, اما من فقط می توانم خودم را به واقع در آشپزخانه و آن را انجام دهد. “من آن را فردا:” من می خواهم از خودم بگویم. اما به اندازه کافی فرداها آمد و رفت و بدون هر گونه اقدام که من در نهایت به بالا. من فقط نمی انرژی به صرف یک یا دو ساعت در وعده غذایی دبستان در حالی که به سختی مدیریت کار و یک کودک و تلاش برای مراقبت از خودم.

به عنوان هفته عینک من شروع به تعجب اگر شاید راه من فکر کردن در مورد غذا دبستان بود همه اشتباه. من پینگ ponged از آشپزخانه به یخچال و دوباره تلاش برای کشف کردن چه چیزی برای خوردن به عنوان به سرعت به عنوان امکان پذیر است پس پسر من فقط رفته را برای چرت زدن بود و من در حال حاضر تجاوز در کار با ارزش زمان. آن من فکر کردم که اگر من فقط به حال یک کاسه یک شبه جو انتظار برای من که همه چیز را حل کند. من پیش بینی شکوه آن را با علاقه داشتن به جم ما فقط باز مهره مخلوط کره و نارگیل تست. من عهد را یک شبه جو که شب قبل از رفتن به رختخواب.

از آن زمان چهار روز بیشتر برای من در نهایت آن را انجام دهد و من هرگز خدا را شکر به یخچال را باز کنید و پیدا کردن صبحانه در انتظار من است. و آن را به پا زدن در شلوار من نیاز به تنظیم رویکرد من به غذا دبستان: به جای تلاش برای مقابله با این همه, بهترین روش برای در حال حاضر به دبستان فقط یک چیز یک هفته. آن را برای تلفن های موبایل و شاید ناچیز من می دانم, اما شاخص فقط یک چیز را احساس می کند واقعا قابل کنترل و پایدار است. به طوری که آنچه که من انجام شده است برای چند هفته گذشته.

آن را یک تفاوت بزرگ در راه من احساس می کنم هر روز. زمانی که من یخچال را باز کنید برای پیدا کردن یک کاسه بزرگ یک شبه جو یا خامه ای frittata انتظار برای من در صبح و یا یک ظرف سوپ یا فلفل قرمز است که من می reheat برای ناهار وجود دارد را تسکین می آید که با داشتن یک وعده غذایی در دست است. اما آن را بسیار بیشتر از آن — آن روز کمتر احساس قریب به اتفاق قربانیان و حتی اگر آن را زودگذر من احساس می کنم به طور موقت باید در یک چیز است. یکی prepped غذا به سختی حل برای تغذیه خانواده برای استراحت در هفته و من نمی توانم بگویم که من با شور و شوق برای پخت و پز به طور کامل بازگشته اما من نمی بیم آن همان راه من چند هفته پیش من شمارش آن را به عنوان یک پیروزی و یک گام در مسیر درست است.

آسان دستور العمل های من غذا Prepping در حال حاضر

چگونه رابطه خود را به پخت و پز تغییر در طول دوره این بیماری همه گیر? لطفا با ما به اشتراک بگذارید در نظرات!

tinyurlis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netshrtco.de